Kwestia przenoszenia praw i obciążeń związanych z nieruchomościami na kolejnych właścicieli jest fundamentalna dla bezpieczeństwa obrotu prawnego. Szczególne znaczenie ma to w przypadku służebności, która stanowi ograniczone prawo rzeczowe. Artykuł ten zgłębia zagadnienie, czy służebność drogi, będąca jedną z najczęściej ustanawianych służebności, zawsze przechodzi na nowego właściciela nieruchomości obciążonej. Analizujemy przepisy prawa polskiego, praktykę sądową oraz różne scenariusze, które mogą wpłynąć na losy tej służebności w procesie sprzedaży lub dziedziczenia nieruchomości.
Zrozumienie zasad dotyczących służebności jest kluczowe zarówno dla właścicieli nieruchomości obciążonych, jak i dla tych, którzy zamierzają nabyć nieruchomość z ustanowioną służebnością drogi. Nabywca powinien mieć pełną świadomość, jakie ograniczenia mogą wiązać się z posiadaną nieruchomością, a sprzedający powinien być pewien, jakie prawa i obowiązki przechodzą na nowego właściciela. W tym artykule postaramy się rozwiać wszelkie wątpliwości związane z tym, jak służebność drogi zachowuje się w przypadku zmiany właściciela.
Polskie prawo cywilne, w szczególności Kodeks cywilny, reguluje kwestie związane ze służebnościami. Służebność gruntowa, do której zalicza się służebność drogi, obciąża jedną nieruchomość (nieruchomość obciążoną) na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej). Jej celem jest zwiększenie użyteczności nieruchomości władnącej poprzez umożliwienie właścicielowi określonych uprawnień na gruncie sąsiednim. Przykładem jest prawo przejazdu i przechodu przez działkę sąsiada, co jest niezwykle istotne dla nieruchomości pozbawionych bezpośredniego dostępu do drogi publicznej.
Kiedy służebność drogi przechodzi na nowego właściciela nieruchomości obciążonej?
Generalna zasada prawa polskiego stanowi, że służebność gruntowa, jako ograniczone prawo rzeczowe, jest ściśle związana z nieruchomością, a nie z osobą właściciela. Oznacza to, że w momencie sprzedaży, darowizny, zamiany czy dziedziczenia nieruchomości obciążonej, służebność przechodzi na kolejnego właściciela z mocy prawa. Nabywca staje się zobowiązany do jej respektowania na takich samych zasadach, jakie obowiązywały poprzedniego właściciela. Jest to fundamentalna zasada bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami, która zapewnia ciągłość istniejących praw.
Taki mechanizm ma na celu ochronę właściciela nieruchomości władnącej. Gdyby służebność nie przechodziła na nowego właściciela, oznaczałoby to konieczność każdorazowego ustanawiania jej na nowo po każdej zmianie właściciela nieruchomości obciążonej. W praktyce mogłoby to prowadzić do sytuacji, w której nieruchomość władnąca traciłaby swój dostęp do drogi publicznej, co znacząco obniżałoby jej wartość i użyteczność. Dlatego prawo przewiduje sukcesję uniwersalną i szczególną w zakresie praw rzeczowych.
Należy jednak pamiętać, że przeniesienie służebności następuje wraz z przeniesieniem własności nieruchomości. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy służebność została ustanowiona w drodze umowy między właścicielami, jak i w drodze orzeczenia sądu czy decyzji administracyjnej. Skuteczność przeniesienia służebności nie zależy od tego, czy nabywca był świadomy jej istnienia w momencie zakupu, choć brak takiej świadomości może być podstawą do ewentualnych roszczeń wobec sprzedającego.
Istotne jest również, aby służebność była prawidłowo ujawniona w księdze wieczystej. Choć brak wpisu nie pozbawia służebności jej bytu prawnego, to ujawnienie w dziale III księgi wieczystej stanowi najsilniejszy dowód jej istnienia i umożliwia skuteczne dochodzenie swoich praw przez właściciela nieruchomości władnącej wobec każdego właściciela nieruchomości obciążonej. Dla nabywcy jest to również sygnał ostrzegawczy, który powinien skłonić go do dokładnego sprawdzenia treści wpisów w księdze wieczystej przed zakupem.
Kiedy służebność drogi nie przechodzi na nowego właściciela nieruchomości obciążonej?
Istnieją specyficzne sytuacje, w których służebność drogi może wygasnąć lub nie przejść na nowego właściciela. Jednym z najczęstszych powodów jest wygaśnięcie służebności na skutek upływu terminu, na jaki została ustanowiona, jeśli była to służebność terminowa. W Polsce służebności zazwyczaj ustanawiane są bezterminowo, jednak możliwe jest określenie czasu jej trwania.
Kolejną okolicznością, która może skutkować wygaśnięciem służebności, jest zrzeczenie się jej przez właściciela nieruchomości władnącej. Może to nastąpić na mocy umowy z właścicielem nieruchomości obciążonej lub poprzez jednostronne oświadczenie złożone w odpowiedniej formie. Ważne jest, aby takie zrzeczenie było dokonane w sposób zgodny z prawem, najczęściej w formie aktu notarialnego.
Służebność może również wygasnąć na skutek tzw. zwolnienia nieruchomości obciążonej z jej wykonywania. Dzieje się tak, gdy właściciel nieruchomości obciążonej nabywa nieruchomość władnącą, lub odwrotnie – właściciel nieruchomości władnącej nabywa nieruchomość obciążoną. W takiej sytuacji dochodzi do tzw. zjednoczenia się własności i służebności, co powoduje jej wygaśnięcie, gdyż nie można posiadać służebności na własnej rzeczy.
Warto również wspomnieć o możliwości zasiedzenia służebności przez właściciela nieruchomości obciążonej. Jeśli właściciel nieruchomości władnącej przez określony czas (zazwyczaj 10 lub 20 lat, w zależności od dobrej lub złej wiary) nie korzystał ze służebności, a jednocześnie właściciel nieruchomości obciążonej przez ten sam okres wykonywał takie czynności, które uniemożliwiały lub utrudniały korzystanie ze służebności, sąd może stwierdzić jej wygaśnięcie.
Oprócz powyższych, służebność może wygasnąć na mocy orzeczenia sądu na żądanie właściciela nieruchomości obciążonej, jeżeli wskutek zmiany stosunków prawnych lub społeczno-gospodarczych służebność stała się dla niego uciążliwa, a nie jest konieczna do prawidłowego funkcjonowania nieruchomości władnącej. Takie sytuacje są jednak rozpatrywane indywidualnie przez sądy i wymagają wykazania znaczących zmian od momentu ustanowienia służebności.
Wpływ sposobu ustanowienia służebności drogi na jej przejście
Sposób, w jaki służebność drogi została ustanowiona, ma kluczowe znaczenie dla jej dalszego losu po zmianie właściciela nieruchomości obciążonej. Istnieją trzy główne sposoby ustanowienia służebności: umowa cywilnoprawna, orzeczenie sądu oraz decyzja administracyjna.
Najczęściej spotykanym sposobem jest ustanowienie służebności w drodze umowy między właścicielami nieruchomości. Taka umowa, dla swojej ważności, wymaga zachowania formy aktu notarialnego. Po zawarciu umowy i jej wpisaniu do księgi wieczystej, służebność staje się prawem związanym z nieruchomością i przechodzi na kolejnych właścicieli wraz z przeniesieniem własności, zgodnie z zasadą sukcesji praw rzeczowych.
Drugim sposobem jest ustanowienie służebności przez sąd. Dzieje się tak najczęściej w przypadku, gdy właściciel nieruchomości nie ma dostępu do drogi publicznej i nie jest w stanie porozumieć się z sąsiadem w kwestii ustanowienia służebności. Sąd, wydając orzeczenie, bierze pod uwagę interesy obu stron i ustala zakres oraz sposób wykonywania służebności, a także wysokość ewentualnego wynagrodzenia. Orzeczenie sądu, podobnie jak umowa, ma charakter konstytutywny i tworzy ograniczone prawo rzeczowe, które obciąża nieruchomość i przechodzi na kolejnych właścicieli.
Trzecią możliwością jest ustanowienie służebności przez decyzję administracyjną. Ma to miejsce w szczególnych sytuacjach, na przykład gdy droga konieczna do dojazdu do nieruchomości ma znaczenie publiczne lub gdy prawo przewiduje takie rozwiązanie w ramach specyficznych przepisów. Taka decyzja administracyjna, po uprawomocnieniu się, również tworzy ograniczone prawo rzeczowe, które podlega zasadom obciążania nieruchomości i przechodzi na kolejnych właścicieli.
Niezależnie od sposobu ustanowienia, kluczowe jest, aby służebność była ustanowiona jako służebność gruntowa, a nie osobista. Służebność osobista jest związana z konkretną osobą i wygasa wraz z jej śmiercią lub utratą zdolności prawnej. Służebność gruntowa natomiast jest związana z nieruchomością i przechodzi na kolejnych właścicieli. Dlatego nawet jeśli pierwotna umowa lub orzeczenie nie precyzuje tego jasno, w kontekście dostępu do drogi zazwyczaj mamy do czynienia ze służebnością gruntową.
Praktyczne aspekty prawne dla nowego właściciela nieruchomości obciążonej
Dla osoby zamierzającej nabyć nieruchomość, na której ustanowiona jest służebność drogi, kluczowe jest dokładne zapoznanie się z jej treścią i zakresem. Przed podjęciem decyzji o zakupie, należy przede wszystkim przejrzeć księgę wieczystą nieruchomości obciążonej. W dziale III księgi wieczystej powinny być ujawnione wszelkie informacje dotyczące obciążeń, w tym służebności gruntowych.
Należy zwrócić uwagę na dokładne określenie treści służebności: czy jest to prawo przejazdu, przechodu, czy oba te prawa. Ważne jest również ustalenie, czy służebność jest wykonywana na całej powierzchni nieruchomości, czy tylko na określonym pasie gruntu. Warto sprawdzić, czy w akcie notarialnym ustanawiającym służebność lub w orzeczeniu sądu znajdują się precyzyjne wytyczne dotyczące sposobu jej wykonywania, na przykład szerokości drogi, nawierzchni czy godzin, w których można z niej korzystać.
Kolejnym ważnym krokiem jest wizja lokalna. Należy osobiście zobaczyć, jak służebność jest faktycznie wykonywana. Czy droga jest utrzymana w dobrym stanie? Czy jej przebieg jest zgodny z tym, co wynika z dokumentów? Często praktyka wykonywania służebności może odbiegać od jej formalnego zapisu, co może prowadzić do sporów w przyszłości. Warto porozmawiać z obecnym właścicielem nieruchomości obciążonej oraz, jeśli to możliwe, z sąsiadami, aby dowiedzieć się, czy nie występują żadne konflikty związane z wykonywaniem służebności.
Jeśli służebność nie jest ujawniona w księdze wieczystej, sytuacja jest bardziej skomplikowana. W takiej sytuacji, choć służebność może nadal istnieć (np. jeśli została ustanowiona ustnie i jest faktycznie wykonywana), nabywca może nie być o niej świadomy. W przypadku braku wpisu, prawo polskie chroni jednak nabywcę działającego w dobrej wierze. Oznacza to, że jeśli nabywca nie wiedział i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł się dowiedzieć o istnieniu służebności, może ona przeciwko niemu nie działać. Zaleca się jednak zawsze konsultację z prawnikiem w takich sytuacjach.
Należy również pamiętać o kwestii ewentualnego wynagrodzenia za ustanowienie służebności. Jeśli służebność została ustanowiona odpłatnie, nowy właściciel nieruchomości obciążonej jest zobowiązany do dalszego uiszczania ustalonego wynagrodzenia, chyba że umowa lub orzeczenie stanowi inaczej. W przypadku braku takiego postanowienia, wynagrodzenie również przechodzi na kolejnego właściciela.
Wygaśnięcie służebności drogi na skutek braku korzystania z niej
Jednym z istotnych sposobów wygaśnięcia służebności, który warto omówić szczegółowo, jest jej utrata na skutek braku faktycznego korzystania z niej przez właściciela nieruchomości władnącej. Prawo polskie przewiduje mechanizmy, które zapobiegają sytuacji, w której obciążenia nieruchomości utrzymują się pomimo braku ich faktycznego uzasadnienia.
Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, służebność gruntowa wygasa po dziesięciu latach od dnia jej ustanowienia, jeżeli została ona ustanowiona na czas nieoznaczony i nie była wykonywana. Ten termin biegnie na nowo w każdym przypadku przerwania biegu przedawnienia. Przerwanie biegu terminu następuje na przykład przez każde działanie właściciela nieruchomości władnącej, które ma na celu korzystanie ze służebności.
Istotne jest rozróżnienie między brakiem korzystania ze służebności a innymi sytuacjami. Samo posiadanie prawa do służebności nie jest równoznaczne z jej wykonywaniem. Aby służebność nie wygasła, właściciel nieruchomości władnącej musi aktywnie z niej korzystać. Przykładowo, regularne przejeżdżanie przez działkę sąsiada, korzystanie z wyznaczonej ścieżki czy przechowywanie tam czegoś w ramach ustaleń może być uznane za wykonywanie służebności.
Z drugiej strony, sytuacja komplikuje się, gdy właściciel nieruchomości obciążonej podejmuje działania uniemożliwiające lub utrudniające wykonywanie służebności. Wówczas nawet sporadyczne próby skorzystania ze służebności przez właściciela nieruchomości władnącej mogą nie wystarczyć, aby zapobiec jej wygaśnięciu, jeśli sąd uzna, że właściciel nieruchomości obciążonej skutecznie uniemożliwił jej wykonywanie przez wymagany okres.
Wygaśnięcie służebności na skutek braku korzystania może nastąpić na drodze sądowej. Właściciel nieruchomości obciążonej może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia służebności, przedstawiając dowody na to, że przez wymagany okres czasu służebność nie była wykonywana. Właściciel nieruchomości władnącej ma prawo do obrony i przedstawienia dowodów na swoje korzystanie ze służebności. Jest to złożony proces, który wymaga często analizy prawniczej i dowodowej.
Warto podkreślić, że wygaśnięcie służebności z powodu braku korzystania jest mechanizmem obronnym dla właściciela nieruchomości obciążonej, który może uwolnić swoją nieruchomość od niepotrzebnego obciążenia. Jednak wymaga to aktywnego działania i wykazania spełnienia określonych przesłanek prawnych.
Odpowiedzialność sprzedającego za brak informacji o służebności drogi
Nabywca nieruchomości może napotkać na nieprzyjemną sytuację, gdy po zakupie dowie się o istnieniu służebności drogi, która nie została ujawniona w księdze wieczystej ani nie została mu w żaden sposób zakomunikowana przez sprzedającego. W takiej sytuacji kluczowe staje się określenie odpowiedzialności sprzedającego.
Podstawą prawną dla roszczeń nabywcy wobec sprzedającego jest najczęściej rękojmia przy sprzedaży. Sprzedający ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne sprzedanej rzeczy. Wada prawna istnieje wtedy, gdy nieruchomość jest obciążona prawem osoby trzeciej, co ogranicza uprawnienia nabywcy. Służebność drogi, która nie została ujawniona i o której nabywca nie wiedział, stanowi właśnie taką wadę prawną.
W przypadku stwierdzenia wady prawnej, nabywca ma kilka możliwości. Może żądać obniżenia ceny nieruchomości, proporcjonalnie do zmniejszenia jej wartości spowodowanego istnieniem służebności. Może również, jeśli wada jest istotna, odstąpić od umowy, żądając zwrotu ceny zapłaconej za nieruchomość, a także naprawienia szkody wynikłej z zawarcia umowy, o ile sprzedający ponosi za wadę odpowiedzialność.
Ważnym aspektem jest dobra lub zła wiara sprzedającego. Jeśli sprzedający wiedział o istnieniu służebności i celowo zataił tę informację przed nabywcą, jego odpowiedzialność jest znacznie większa. Może on być zobowiązany nie tylko do naprawienia szkody, ale w skrajnych przypadkach nawet do poniesienia odpowiedzialności karnej za oszustwo. Nawet jeśli sprzedający nie działał umyślnie, ale zaniedbał należytej staranności i nie sprawdził treści księgi wieczystej przed sprzedażą, nadal może ponosić odpowiedzialność za wadę prawną.
Aby uniknąć takich sytuacji, zaleca się, aby kupujący zawsze dokładnie sprawdzał dokumentację nieruchomości, w tym księgę wieczystą, przed zawarciem umowy sprzedaży. Warto również zadawać sprzedającemu konkretne pytania dotyczące ewentualnych obciążeń czy praw osób trzecich. W przypadku wątpliwości, pomoc prawnika specjalizującego się w prawie nieruchomości może okazać się nieoceniona.
Sprzedający, zawierając umowę sprzedaży, zobowiązuje się do przeniesienia własności nieruchomości wolnej od wad prawnych. Zaniedbanie tego obowiązku, nawet nieumyślne, może prowadzić do kosztownych dla niego konsekwencji prawnych i finansowych.
Kwestia służebności drogi w kontekście OCP przewoźnika
Choć tematyka OCP przewoźnika (odpowiedzialności cywilnej przewoźnika) wydaje się odległa od zagadnień prawnych dotyczących nieruchomości, warto zaznaczyć, że w pewnych specyficznych sytuacjach może pojawić się pewna analogia lub wspólny mianownik, choć nie są to kwestie bezpośrednio powiązane.
OCP przewoźnika reguluje odpowiedzialność przewoźnika drogowego za szkody powstałe w związku z wykonaniem usługi przewozowej, takie jak utrata, ubytek lub uszkodzenie przesyłki. Jest to odpowiedzialność oparta na przepisach prawa przewozowego i kodeksu cywilnego, dotycząca towarów i ich transportu.
Służebność drogi natomiast jest ograniczonym prawem rzeczowym, które obciąża nieruchomość i dotyczy prawa do korzystania z niej w określony sposób, na przykład w celu przejazdu. Jest to kwestia związana z prawem własności nieruchomości i jej obciążeniami.
Bezpośredniego związku między tymi dwoma instytucjami prawnymi nie ma. Służebność drogi nie wpływa na odpowiedzialność przewoźnika za przesyłkę, a OCP przewoźnika nie ma zastosowania do obciążeń nieruchomości. Można jednak rozważać pewne hipotetyczne scenariusze, w których te dwie dziedziny prawa mogłyby się zetknąć.
Na przykład, jeśli przewoźnik w celu wykonania usługi transportowej korzysta z drogi ustanowionej służebnością, a w wyniku jego działań dojdzie do uszkodzenia tej drogi lub nieruchomości, wówczas może pojawić się odpowiedzialność przewoźnika na podstawie przepisów o czynach niedozwolonych lub umowy przewozu, jeśli w umowie przewidziano takie sytuacje.
Innym przykładem może być sytuacja, gdy właściciel nieruchomości władnącej, korzystając ze służebności drogi, wykonuje działalność gospodarczą, która generuje ruch pojazdów. Jeśli usługi transportowe są świadczone przez przewoźnika drogowego, to wtedy zasady OCP przewoźnika będą miały zastosowanie do samego przewozu, ale nie do istnienia samej służebności.
Ważne jest, aby rozróżniać te dwie odrębne dziedziny prawa. Służebność drogi to kwestia związana z prawem nieruchomości, podczas gdy OCP przewoźnika dotyczy odpowiedzialności za szkody w transporcie. Choć obie instytucje regulują określone relacje prawne, nie są ze sobą bezpośrednio powiązane.
Kiedy możemy dochodzić ustanowienia służebności drogi przez sąd?
Sytuacja, w której właściciel nieruchomości pozbawiony jest niezbędnego dostępu do drogi publicznej, jest regulowana przez prawo polskie w sposób, który ma na celu zapewnienie możliwości korzystania z własnej nieruchomości. W takich okolicznościach można wystąpić do sądu z wnioskiem o ustanowienie służebności drogi koniecznej.
Służebność drogowa konieczna jest ustanawiana przez sąd na rzecz nieruchomości, która nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub do istniejących dróg wewnętrznych. Konieczność ta jest oceniana obiektywnie, biorąc pod uwagę potrzeby nieruchomości i jej użytkowników. Nie wystarczy sama wygoda czy lepszy dostęp; musi istnieć realna potrzeba zapewnienia możliwości korzystania z nieruchomości.
Aby sąd mógł ustanowić służebność drogi koniecznej, muszą być spełnione określone przesłanki. Po pierwsze, nieruchomość władnąca musi być pozbawiona dostępu do drogi publicznej lub ten dostęp musi być utrudniony w stopniu uniemożliwiającym racjonalne korzystanie z nieruchomości. Po drugie, ustanowienie służebności na nieruchomości obciążonej musi być uzasadnione potrzebami nieruchomości władnącej i nie może nadmiernie obciążać nieruchomości obciążonej.
Sąd przy ustalaniu treści i sposobu wykonywania służebności drogi koniecznej bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym położenie nieruchomości, potrzeby właściciela nieruchomości władnącej, a także interesy właściciela nieruchomości obciążonej. Sąd dąży do takiego rozwiązania, które będzie najmniej uciążliwe dla właściciela nieruchomości obciążonej, jednocześnie zapewniając właścicielowi nieruchomości władnącej niezbędny dostęp.
Ważnym aspektem ustanowienia służebności drogi koniecznej jest obowiązek zapłaty przez właściciela nieruchomości władnącej odpowiedniego wynagrodzenia na rzecz właściciela nieruchomości obciążonej. Wynagrodzenie to ma na celu rekompensatę za obciążenie nieruchomości i może być jednorazowe lub płatne w ratach, w zależności od decyzji sądu.
Warto podkreślić, że sąd może ustanowić służebność drogi koniecznej nawet wtedy, gdy właściciel nieruchomości władnącej sam doprowadził do braku dostępu do drogi publicznej, na przykład przez sprzedaż części swojej nieruchomości. W takich przypadkach sąd analizuje, czy takie działanie było celowe i czy można przypisać właścicielowi nieruchomości władnącej winę za zaistniałą sytuację.
Postępowanie o ustanowienie służebności drogi koniecznej jest zazwyczaj długotrwałe i wymaga zgromadzenia odpowiednich dowodów, w tym opinii biegłego geodety. Dlatego też, przed podjęciem kroków prawnych, warto rozważyć próbę polubownego załatwienia sprawy z sąsiadem.
Ujawnienie służebności drogi w księdze wieczystej dla nowego właściciela
Księga wieczysta stanowi podstawowe źródło informacji o stanie prawnym nieruchomości. Dla każdego właściciela, a zwłaszcza dla potencjalnego nabywcy, jest to dokument, który należy dokładnie przeanalizować. W przypadku służebności drogi, jej ujawnienie w księdze wieczystej ma kluczowe znaczenie dla przejrzystości i bezpieczeństwa obrotu nieruchomościami.
Służebność gruntowa, jako ograniczone prawo rzeczowe, powinna być wpisywana do działu III księgi wieczystej nieruchomości obciążonej. Taki wpis ma charakter deklaratoryjny, co oznacza, że nie tworzy służebności, ale jedynie potwierdza jej istnienie i czyni ją jawną dla wszystkich. Bez wpisu do księgi wieczystej, służebność nadal istnieje, ale jej dochodzenie wobec osób trzecich, które nie miały o niej wiedzy i działały w dobrej wierze, może być utrudnione.
Dla nowego właściciela nieruchomości obciążonej, świadomość istnienia służebności drogi ujawnionej w księdze wieczystej jest niezwykle ważna. Pozwala ona na pełne zrozumienie obciążeń związanych z nabytą nieruchomością i uniknięcie przyszłych sporów. Właściciel wie, jakie prawa ma właściciel nieruchomości władnącej i jakie obowiązki spoczywają na nim jako na właścicielu nieruchomości obciążonej.
Jeśli służebność została ustanowiona w drodze umowy, orzeczenia sądu lub decyzji administracyjnej, należy zadbać o jej wpis do księgi wieczystej. Wniosek o wpis składa się do właściwego sądu rejonowego, wydziału ksiąg wieczystych, wraz z niezbędnymi dokumentami potwierdzającymi istnienie służebności (np. akt notarialny, prawomocne orzeczenie sądu).
W przypadku, gdy służebność jest faktycznie wykonywana, ale nie została ujawniona w księdze wieczystej, nowy właściciel, który o niej nie wiedział, może być chroniony przez rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych. Oznacza to, że jeśli w momencie zakupu księga wieczysta nie zawierała wpisu o służebności, a nabywca działał w dobrej wierze, służebność ta może nie obciążać go. Jest to jednak sytuacja, która wymaga ostrożności i konsultacji z prawnikiem, ponieważ ocena dobrej wiary może być subiektywna.
Dlatego też, dla pełnego bezpieczeństwa prawnego i uniknięcia nieporozumień, zaleca się, aby wszelkie ustanowione służebności drogowe były prawidłowo ujawnione w księdze wieczystej, zarówno dla właściciela nieruchomości władnącej, jak i dla właściciela nieruchomości obciążonej.
